Gandae: Een tweede thuis

Linda woont al elf jaar in Gandae en kan zich zelfs herinneren hoe het was in het oude gebouw in Gent. Maar waarom voelt het nieuwe Gandae als een betere plek? "Hier is het leuker," zegt ze, "je kunt met de mensen babbelen. In het oude gebouw kon je niet zoveel praten met het personeel. Ze waren ook met minder. Nee, ik ben liever hier. Het is hier ook rustiger."

Een auto-ongeluk kostte Linda bijna het leven. "Juist na mijn communie had ik het ongeval. Ik lag vier maanden in coma. Ze noemden me toen het wonderkind, omdat ze dachten dat ik er nooit doorheen zou komen. Nu heb ik soms nog hoofdpijn. Dan zet ik mij efkes buiten. En ik krijg ook een nieuwe bril. Maar ik ben vergeten hoe die eruit ziet (lacht).”

Linda houdt ervan om op stap te gaan, steevast met haar wagentje. Ze geeft toe dat wandelen de laatste tijd wat moeilijker is geworden, maar geniet keihard van de bomen in het park. Ze grapt: "Ik heb wel iemand nodig om me de weg te wijzen, anders zou ik verloren lopen."

Een beetje op dieet

Zoals alle bewoners praat Linda erg graag over het eten bij Gandae. "Het eten is goed, maar ik sta een beetje op dieet. Ik mag niet zoveel eten als de anderen. Ik krijg hetzelfde, maar een beetje minder. En een beetje 'light'. Sommige mensen klagen wel eens, maar ik heb niets te klagen." Ze verklapt dat als ze mocht kiezen, haar ideale maaltijd zou bestaan uit grof brood of volkorenbrood met een beetje vlees, confituur of kaas. En, niet onbelangrijk: zonder boter.

Vriendschap en Goede Begeleiding

Linda heeft alleen maar lof voor het personeel van Gandae. "Het personeel is goed. Ik ben hier graag." Zelfs als we haar vragen wat er beter zou kunnen, antwoordt ze zonder aarzelen: "Nee, het is allemaal zeer goed." Ze prijst de vriendschappen die ze heeft gesmeed en benadrukt dat ze met iedereen goed kan opschieten, zolang ze geen problemen zoeken. "Ik ben geen moeilijke," voegt ze toe. "Als mensen vervelend doen, ga ik naar buiten of naar boven."

Als dus niemand moeilijk doet, vind je Linda in de gemeenschappelijke ruimte: aan het breien. “Maar ik heb alleen overschotjes wol en niet genoeg van één kleur om een groot project af te maken. Dus ik brei, trek uit en herbegin.” Ze helpt ook graag met huishoudelijke taken, zoals afdrogen of tassen en borden wegzetten. "Ik vind het geestig om te helpen," lacht ze.

Deugnieten onder elkaar

Gevraagd of ze hier wil blijven, antwoordt Linda enthousiast: "Ja, want ik weet niet waar naartoe anders. Engeland (waar ze familie heeft, nvdr) is te ver en ik kan geen Engels. Hier is het beter: al mijn vrienden zijn hier en ik kan met iedereen overweg. Iedereen is elkaars vriend hier. Er is maar één deugniet.. Die durft af en toe te plagen. Maar dan ben ik deugniet terug."

Linda is een van de liefste en vrolijkste bewoners van Gandae. Haar antwoord op de vraag ‘Waarom woon je hier graag?’ is dan ook niet verwonderlijk: "Vriendschap. Vriendschap met de begeleiders en met de personen die hier wonen. Iedereen is welkom." 

Een radiootje voor Linda

Linda sluit het interview af met een bescheiden verzoek: "Ik ben best tevreden over mijn kamer. Of misschien wil ik een radiootje. Nu heb ik alleen een pick-up voor cd'tjes. Ik luister graag naar Will Tura en Nicole en Hugo. Alle liedjes van Will Tura zijn mooi." Dat ze een radiootje krijgt, fluistert haar begeleider haar toe. Linda’s dag kan niet meer stuk.

Linda's verhaal staat vol vriendschap en tevredenheid. Haar glimlach is aanstekelijk. Ze kijkt uit naar haar nieuwe radiootje en geniet van het leven in Gandae, omringd door vrienden en warmte, met een hart vol levensvreugde.